Wspomóż nas biednych, o Wniebowzięta,
Módl się za nami, Królowo święta!...
O Maryjo, czemu biegniesz w niebo?
Z jaką śpieszysz do Boga potrzebą?
Ty nas żegnasz ostatnim tchnieniem, Pani?
O, my wiemy, co Twój znaczy skon!
Nie płaczemy, bośmy przekonani,
Że Cię czeka w niebie chwały tron.
Przynieśliśmy bieluteńkie szaty,
Niesiem mirę, olejki, bławaty.
Czemuż niknie z rąk naszych Twe ciało,
Jakby z duszą do nieba leciało?
Witaj, święta Wniebowzięta, Niepokalana!
 

O Maryjo czemu biegniesz w niebo?

To tytuł przytoczonej powyżej pieśni maryjnej tak żywo nawiązującej do tajemnicy tej uroczystości. Można także zadać pytanie o tej treści: Czemu Maryja została wzięta do nieba? Otóż dokładnie mówi o tym dogmat teologiczny o Wniebowzięciu NMP, który został oficjalnie ogłoszony 1 listopada 1950 przez papieża Piusa XII. Dogmat ten jest częścią konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus. Jeśli bowiem Maryja została poczęta bez grzechu pierworodnego (mówi o tym dogmat o niepokalanym poczęciu NMP, ogłoszony 8. XII 1854 przez bł. Piusa IX) wyjęta została także spod władzy śmierci. Toteż Maryja nie jak śmiertelni ludzie, lecz jako Wybranica Boża została po swym ziemskim żywocie wzięta do nieba; wolna jest również od kary za grzech - śmierci ("Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć" Rz 6, 23).

Wg tradycji i not historycznych, Maryja została wzięta wraz z ciałem i duszą (taki jest bowiem sens wniebowzięcia) do nieba w 15. lat po Wniebowstąpieniu swego syna - Jezusa Chrystusa. W Kościele Uroczystość ta obchodzona jest od ok. V wieku. Aby uświadomić sobie rangę tej uroczystości, można ją przyrównać do Zmartwychwstania Chrystusa - w kulcie maryjnym jest to najważniejsza uroczystość w ciągu roku; niejako zwieńczenie chwały, jaką oddajemy Maryi.
 

"Kożdy kwiotek woła - weź mnie dzisiej do kościoła"

Wniebowzięcie NMP nazywane jest także popularnie Świętem Matki Bożej Zielnej - w tym dniu zwyczajowo przynosi się do kościoła kwiaty i zioła, aby je poświęcić. Następnie wracając z kościoła bukiet kwiatów zostawia się wśród upraw, by przynosił szczęście i urodzaje na roli, szczególnie przy zbiorach. Lud polski to święto miał zawsze w wielkiej czci. Na pamiątkę podania głoszącego, że Apostołowie zamiast ciała Maryi znaleźli kwiaty, lud poświęca kwiaty, zioła i kłosy zbóż. Wierzy, że zioła poświęcone w dniu Wniebowzięcia Maryi za Jej pośrednictwem otrzymują moc leczniczą. Chronią też od chorób i zarazy. Dlatego święto nosi w Polsce nazwę Matki Bożej Zielnej.
 

Czas "zaśnięcia" Maryi

Kiedy niektórzy Ojcowie Kościoła piszą o zaśnięciu Maryi, to biorą to słowo w znaczeniu, jakie mu nadał św. Paweł Apostoł, który śmierć nazywa zaśnięciem, czego nie uwzględnia polski przekład (1 Tes 4,13.14). O zmarłej córce Jaira Pan Jezus również mówi, że śpi (Mt 9,24; Mk 5,39; Łk 8,52).

Jak nic pewnego nie wiemy o miejscu zgonu Maryi, tak podobnie nie wiemy, kiedy Maryja opuściła naszą ziemię. Prawdopodobnie mogło to być około roku 45. Maryja przez ok. 12 lat pozostawała by z uczniami Chrystusa jako widomy znak Jego obecności wśród nich. Ona miała być czynnikiem spajającym i integrującym młody Kościół Chrystusowy.

Grób Maryi w Dolinie Jozafata

Znajduje się on niedaleko za mostem na Cedronie po lewej stronie u stóp Góry Oliwnej. Patriarcha Jerozolimy Juweal (w. V) wystawił na tym miejscu kościół. Uległ on jednak zniszczeniu w czasie najazdu na Palestynę pogańskich Persów w roku 614. Dzisiejszy kształt kościoła pochodzi z czasów krzyżowców. Jego fundatorką była Melisendis (+ 1161), córka króla jerozolimskiego, Baldwina II. Do upadku Jerozolimy (+ 187) zarządzali nim krótko benedyktyni, którzy w pobliżu wystawili klasztor pod wezwaniem Matki Bożej z Doliny Jozafata. W wieku XIV przybyli tu franciszkanie. Jednak w roku 1757 utracili ten kościół na rzecz prawosławnych Greków. Tak jest i dzisiaj. W roku 1372 nawiedziła to miejsce św. Brygida. Podczas modlitwy miała mieć wizję, w której otrzymała wiadomość o zaśnięciu Maryi w 15 lat po śmierci Jej Syna. Miał tu być jej grób.

Kościół cały znajduje się w ziemi. Schodzi się do niego po 48 marmurowych schodach. Kościół ma formę łacińskiego krzyża, 30 m długości i 18 m szerokości. Panuje w nim zupełna ciemność, którą rozpraszają tylko płonące lampy. Grób Maryi jest usytuowany w małej kapliczce, w której może się zmieścić zaledwie od 4 do 5 osób. Sam grób ma kształt kamiennej ławy. Ściany grobowca obwieszono cennymi kobiercami. Tradycja, pochodząca dopiero z XV wieku, umieściła w tymże kościele w kaplicy przy wejściu do kościoła również groby Joachima i Anny, rodziców Maryi.

W uroczystość Wniebowzięcia Maryi patriarcha prawosławny Greków urządza procesję do tegoż kościoła. Wśród śpiewów okadza "łoże" Maryi, potem dotyka grobu ikoną, która Ją przedstawia. Następnie wszyscy uczestnicy całują ikonę.
 

Kult Matki Bożej Wniebowziętej

Był on w Kościele katolickim bardzo żywy. Można powiedzieć, że zdecydowanie wyróżniał się wśród wielu innych. Tak więc, jak wspominaliśmy, początki święta sięgają już wieku V. Wystawiono tysiące świątyń pod wezwaniem M.B. Wniebowziętej. W Polsce na przeszło 3000 kościołów i kaplic, wzniesionych ku czci Matki Bożej, ponad 600 kościołów i kilkadziesiąt kaplic zostało dedykowanych M.B. Wniebowziętej. Są wśród nich liczne bazyliki i kościoły katedralne: bazylika archikatedralna w Gnieźnie, w Białymstoku, bazylika we Fromborku, w Pelplinie, w Płocku, katedra we Włocławku, w Łowiczu, w Zielonej Górze, w Kołobrzegu, Sosnowcu.

W ciągu wieków powstało 8 zakonów pod tym wezwaniem: 1 męski (Asumpcjoniści - Augustianie od Wniebowzięcia) i 7 żeńskich.

W ikonografii zaś scena Wniebowzięcia Maryi należy do bardzo często przedstawianych. A oto imiona niektórych artystów malarzy: Fra Angelico - w kilku obrazach, Taddeo di Bartolo, Ottaviano Nelli, Giotto, Pinturicchio, C. Bellini, Guido Reni, Raffael, Tycjan, Tintoretto, Tiepolo, Perugino, Procaccini, Pietro delia Frances-ca, Filippino Lippi, Yeronese, Murillo, Yelasąuez, Konrad von Goest i rzeźbiarzy: F. Nagni, Liberale da Yerona, L. delia Robbia, Michał Pacher, Wit Stwosz i inni.

A oto jeszcze inne przejawy szczególnej czci Matki Bożej Wniebowziętej: św. Stefan miał poświęcić M.B. Wniebowziętej cały swój kraj i naród. Odtąd dzień 15 sierpnia obchodzi się na Węgrzech jako święto Królowej Węgier. Dnia 15 sierpnia 1638 roku król francuski Ludwik XIII uczynił podobnie jak św. Stefan, oddając Francję pod szczególną opiekę M.B. Wniebowziętej. Potem uczynił to Ludwik XV. Papież Pius XI listem apostolskim z dnia 21 marca 1922 roku to oddanie się narodu francuskiego pod opiekę Wniebowziętej potwierdził. Stolicą Paragwaju jest miasto Asuncion (Wniebowzięcie). W Meksyku jest także rzeka nosząca tę nazwę.

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny niech będzie dla nas zachętą do wytrwałego kroczenia drogą duchowego rozwoju, na końcu której czeka nas właśnie takie duchowe wniebowzięcie. Nie jest to pusta obietnica, ale fakt mocno zaakcentowany w Apokalipsie św. Jana Apostoła. W tej księdze wniebowzięci to pieczętowani przed tronem Boga i Baranka.

Maria