Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, żeby nie szeptać w porannym pacierzu
Że z każdym cierpieniem tak się trudno zmierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, by w serca ziarno padło jak należy
I w obfite plony łatwiej było wierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, żeby kolejny dzień po ludzku przeżyć
I z mnogością pytań móc się jakoś zmierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko

Tamtym, co jaskółek nigdy nie widzieli
Gdy w nieba błękicie rwały się do góry
Matko Boska Siewna, przy pierwszej niedzieli
Powieki obmywaj oberwaniem chmury
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, żeby nie szeptać w porannym pacierzu
Że z każdym cierpieniem tak się trudno zmierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, by w serca ziarno padło jak należy
I w obfite plony łatwiej było wierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, żeby kolejny dzień po ludzku przeżyć
I z mnogością pytań móc się jakoś zmierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko

Tamtym, co oddychać trudno z nienawiści
Gdy bliźniemu swemu życzą jak najgorzej
Matko Boska Siewna, z liściem brzozy wyślij
Wiatr by im korale z jarzębiny złożył

Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, żeby nie szeptać w porannym pacierzu
Że z każdym cierpieniem tak się trudno zmierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, by w serca ziarno padło jak należy
I w obfite plony łatwiej było wierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, żeby kolejny dzień po ludzku przeżyć
I z mnogością pytań móc się jakoś zmierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko

Gałęzią świerkową kołysaną wiatrem
Przeczesz skołtunione narzekaniem słowa
Matko Boska Siewna nad wysokie Tatry
W szukaniu dróg prostszych
pozwól sięgać głową

Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, żeby nie szeptać w porannym pacierzu
Że z każdym cierpieniem tak się trudno zmierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, by w serca ziarno padło jak należy
I w obfite plony łatwiej było wierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko
Spraw, żeby kolejny dzień po ludzku przeżyć
I z mnogością pytań móc się jakoś zmierzyć
Matko Boża Siewna
Siewna Boża Matko

8 września w święto Narodzenia Najświętszej Marii Panny (Matki Boskiej Siewnej) rozpoczyna się cykl obrzędów związanych z uprawą zbóż. Dzień ten przypada na czas siewów ozimych, dlatego gospodarz, który na ten dzień nie ukończył siewów, a zaraz po tym dniu nie wziął się do siewu pszenicy, uważany był kiedyś za leniwego. Obecnie tego dnia każdy gospodarz stara się obsiać, choćby tylko symbolicznie, kawałek pola, by zapewnić sobie dobre plony w następnym roku.

Dlatego w polskiej tradycji ludowej Matka Boża, której pamiątkę narodzenia obchodzimy 8 września, jest postrzegana jako patronka jesiennych siewów i dlatego nazwano Ją Siewną.

Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny bierze swój początek w Kościele Jerozolimskim. Apokryfy podawały wiele szczegółów dotyczących dzieciństwa Maryi, podkreślając, że przyszła Ona na świat, jako córka starszych już wiekiem małżonków Joachima i Anny, w Jerozolimie, w pobliżu świątyni. Pielgrzymi przybywający do Jerozolimy już od V w. nawiedzali kościół Najświętszej Panny "w miejscu Jej narodzenia". Tak więc można przypuszczać, że uroczystość poświęcenia tej bazyliki zapoczątkowała święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Obecnie wspomniana bazylika nosi imię św. Anny, a w niej jest czczona figurka Maryi jako małego dziecka. Z Jerozolimy tradycję tego święta przejął Kościół w Konstantynopolu.

W Kościele Zachodnim święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny występuje po raz pierwszy w kalendarzu liturgicznym biskupa Reims w dzisiejszej Francji - Sonnancjusza (614-631). Za pontyfikatu papieża Sergiusza I (687 - 701) to święto nabiera dużego znaczenia, zostaje zaliczone do czterech wielkich uroczystości Maryjnych połączonych z procesją stacyjną (J. Miazek). W dniu 8 września lud rzymski wraz ze swoimi kapłanami gromadził się w kościele św. Adriana, po czym wszyscy z zapalonymi świecami udawali się w uroczystej procesji do bazyliki Matki Bożej Większej. Wierzono, że jak jutrzenka zapowiadała wschód słońca, tak narodziny Maryi zapowiadały bliskie już przyjście na świat Zbawiciela. Dzień narodzin Maryi nie tylko sprawił radość Jej rodzicom, ale stał się radością całej ludzkości, gdyż narodzony z Niej Chrystus pojedna nas z Bogiem i ofiaruje nam pokój, którego świat dać nie może (por. J 14,27).

Joachim i Anna nadali swojemu nowo narodzonemu dziecku imię "Maryja". Oznacza ono - "pani". Chrystus jest bowiem naszym Panem, Maryja naszą Panią, Królową nieba i ziemi. "Maryja" - znaczy "piękna, piękna nie tylko ciałem, ale nade wszystko łaską Bożą, przywilejem niepokalanego poczęcia, swoim uduchowieniem. Imię "Maryja" znaczy też "światłość", bowiem była oświecona bardziej niż wszyscy święci. "Maryja", to imię według tradycji oznacza "gwiazdę morza", ponieważ Matka Pana i nas ludzi opiekuje się nami, "rozbitkami zagubionymi na wielkim morzu życiowych niepewności. Maryja świeci jak gwiazda, a my, wpatrzeni w tę jasność, na pewno trafimy do portu zbawienia" (E. Ferenc).

Niech święto Matki Bożej Siewnej będzie dla nas zachętą do duchowych siewów w zaoranej ziemi duszy. Podatny grunt opromieniony światłem Ducha świętego wyda stokrotny plon naszych dobrych uczynków, a chwilowe obumieranie niech rozpocznie pochód do chwalebnego zmartwychwstania i wniebowstąpienia.

W początku września
Gdy jeszcze mrozy nie srożą,
Ujrzysz Matkę Bożą,
Przebiega łany przewiewna -
Siewna.
Na zaoraną ziemię
Rzuca nasienie.
Sieje ziarno Boże
Na ziemię hożą.
Chce by zaorane zagony,
Wydały stokrotne plony.
Matka Boska siewna przystaje,
Ptakom jedzenie daje,
By dać zjeść byle komu.
Maryjo, niech Twoje narodzenie
Raduje ludzkie plemię.
Bądź błogosławiona,
Któraś wyszła z Anny łona.

(Ks. Warchał)


Opracowała Maria na podstawie własnych wiadomości oraz
informacji zamieszczonych w internetowej czytelni "Opoka".