JAN PAWEŁ II
 

Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 r. w Wadowicach. Od śmierci matki w 1929 wychowywał go ojciec - emerytowany oficer. Karol, nazywany Lolkiem, był najlepszym uczniem w mieście, sportowcem i aktorem amatorem. Po przenosinach do Krakowa rozpoczął studia na polonistyce na Uniwersytecie Jagiellońskim; przerwał je wybuch wojny. Był aktorem tajnego Teatru Rapsodycznego, pracował jako robotnik w kamieniołomie i fabryce chemicznej. W latach 1942-45 jako seminarzysta uczestniczył w tajnych kompletach Wydziału Teologicznego UJ. 1 listopada 1946 r. otrzymał święcenia kapłańskie od arcybiskupa Adama Sapiehy. Studiował teologię w Rzymie, a po powrocie do kraju został wikariuszem w Niegowici i w Krakowie, potem prefektem i duszpasterzem akademickim. W 1948 r. otrzymał stopień doktora, w 1953 r. habilitował się. W 1954 r., po zlikwidowaniu Wydziału Teologicznego UJ, rozpoczął wykłady z etyki filozoficznej na KUL-u. Dużo publikował w tym czasie. Zadebiutował w 1949 r. na łamach "Tygodnika Powszechnego" tekstem o francuskich księżach-robotnikach. Opublikował m.in. "Miłość i odpowiedzialność?", "Osobę i czyn", dramaty "Brat naszego Boga", "Przed sklepem jubilera", a także wiersze - pod pseudonimem Andrzej Jawień, gdyż kardynał Sapieha uznał, że księdzu nie przystoi pisać wierszy pod swoim nazwiskiem. W 1958 r. Karol Wojtyła został krakowskim biskupem pomocniczym, a w 1964 - arcybiskupem. Uczestniczył w soborze watykańskim II (1962-65). W 1967 r. otrzymał nominację kardynalską, ale nadal zachowywał się niekonwencjonalnie: jeździł na nartach, pływał kajakiem, wakacje spędzał ze świeckimi. W drugiej połowie lat 70. zbliżył się do środowisk opozycyjnych. We wrześniu 1978 r. umarł Jan Paweł I. 16 października 1978 r. Karol Wojtyła został wybrany na papieża (po raz pierwszy od 456 lat nie został nim Włoch). Przybrał imię Jan Paweł II i wbrew zwyczajowi przemówił do tłumu na placu św. Piotra "w naszym języku włoskim". Podczas inauguracji pontyfikatu wygłosił przesłanie: "Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!". W marcu 1979 r. Jan Paweł II ogłosił "Redemptor hominis" (o Chrystusie - Odkupicielu człowieka), pierwszą w dziejach encyklikę poświęconą chrześcijańskiej antropologii. W czerwcu tego samego roku odbył pierwszą podróż do Polski, gdzie - jak pisał George Weigel w "Świadku nadziei" - "wywołuje rewolucję świadomości, która ostatecznie bez użycia przemocy powoduje upadek imperium sowieckiego w środkowowschodniej Europie". 13 maja 1981 r. Papież został postrzelony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę - niemal cudem uniknął śmierci, co później skomentował: "Czyjaś ręka strzelała, ale Inna Ręka prowadziła kulę". W 1983 r. Papież odwiedził zamachowca w więzieniu. W sierpniu 1985 r. Jan Paweł II przemówił do 80 tys. młodych muzułmanów w Casablance, w kwietniu 1986 r. jako pierwszy w historii zwierzchnik Kościoła rzymskokatolickiego odwiedził synagogę w Rzymie. Z jego inicjatywy w Asyżu odbył się w 1986 r. Światowy Dzień Modlitw o Pokój, w którym uczestniczyli przedstawiciele niemal wszystkich religii świata. Papież próbował w ten sposób zbliżyć też do siebie chrześcijan różnych wyznań - ogłosił list z okazji 500. rocznicy urodzin Marcina Lutra (1983), spotkał się z patriarchą Konstantynopola, złożył wizytę w katedrze Canterbury i w rzymskim zborze ewangelickim. W 1991 r. Papież apelował o pokój w Zatoce Perskiej, a potem na Bałkanach. Przemawiając w 1995 r. w siedzibie ONZ, bronił uniwersalności praw człowieka i wzywał Narody Zjednoczone, by podjęły "ryzyko solidarności, a tym samym ryzyko pokoju". W 1994 r. ukazała się książka "Przekroczyć próg nadziei", światowy bestseller przetłumaczony na 40 języków. W 1998 r. powstała trzynasta encyklika Jana Pawła II - "Fides et ratio" (Wiara i rozum). W latach 1997-99 Papież odbył kolejne historyczne pielgrzymki - do Sarajewa, na Kubę i do Rumunii, gdzie spotkał się z patriarchą Teoktystem. Podczas Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 Papież dokonał rachunku sumienia Kościoła i prosił Boga o wybaczenie jego win; odbył też podróż do Ziemi Świętej - Jordanii, Betlejem, Jerozolimy (historyczna wizyta w Instytucie Pamięci Narodowej Yad Vashem i modlitwa przy Ścianie Płaczu). Rok 2001 przyniósł kolejną ważną wizytę - w Grecji i Syrii, a także na Ukrainie. Ważnym wydarzeniem 2002 roku były dla Papieża niewątpliwie XVII Światowe Dni Młodzieży oraz późniejsze pielgrzymki do Gwatemali i Meksyku. Jana Pawła II i wskazać w nim najważniejsze wydarzenia. To przede wszystkim wielki człowiek obdarzony dużym poczuciem humoru, kapłan, wielbiciel Tatr, pielgrzym, myśliciel, filozof, poeta. Zbiór wierszy Karola Wojtyły jest jedynym w swoim rodzaju wydarzeniem w historii literatury. Zgromadzona w nim została twórczość studenta, robotnika, seminarzysty, księdza, arcybiskupa, kardynała, a także papieża Jana Pawła II. Dzieła te mają wartość nie tylko literacką, ale są wydarzeniem natury duchowej. Jan Paweł II stał się symbolem Papieża-Polaka, którego wzoru i następcy długo trzeba by szukać. Zmarł 2 kwietnia 2005 roku w Watykanie. "Tygodnika Powszechnego"   JAN PAWEŁ II WIELKI Człowiek, którego odejście opłakiwał cały świat, KAROL WOJTYŁO. Dziewięcioletni Karol przeżył wielka tragedię. 16 kwietnia 1929 roku zmarła jego matka, Emilia. Po latach właśnie matce poświęcił jeden ze swoich pierwszych wierszy: EMILII MOJEJ MATCE Nad Twoją białą mogiłą Białe kwitną życia kwiaty- - o, ileż lat to już było bez Ciebie - duchu skrzydlaty- Nad Twoją białą mogiłą Od lat tylu już zamkniętą, spokój krąży z dziwną siłą, z siłą, jak śmierć niepojętą. Nad Twoją białą mogiłą, Cisza jasna promienieje, Jakby w górę coś wznosiło, Jakby krzepiło nadzieję. Nad Twoją białą mogiłą Klęknąłem ze swoim smutkiem- o, jak to dawno już było jak się dziś zdaje maluńkiem. Nad Twoją białą mogiłą O Matko zgasłe kochanie Me usta szeptały bezsiłą: -Daj wieczne odpoczywanie. - jak później wspominał - w wieku 20 lat utracił już wszystkich, których kochał. Jego Droga do Boga zawierzenie się Maryjii stanowi do dnia dzisiajszego można by rzec kult. Po śmierci Jana Pawła II odczytujemy Jego testament, który rozpoczyna się cytatem z Ewangelii wg św. Mateusza "Czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy Pan wasz przybędzie". Ludzie znający dobrze Jana Pawła II powiadają,że Papież nawet w najgorszych sytuacjach nie traci poczucia humoru. Pewnego razu sam poszedł w góry. Ubrany na sportowo niczym nie różnił się od innych turystów. W trakcie wędrówki spostrzegł, że zapomniał zegarka, wczasowiczki, by zapytać ją o godzinę, kiedy ta go ubiegła: - Zapomniał pan zegarka, co? Wojtyła był lekko zaskoczony: - Skąd pani wie? - Z doświadczenia - odpowiedziała kobieta. - Jest pan dziś już dziesiątym mężczyzną, który "zapomniał" zegarka. Zaczyna się od zegarka, potem proponuje się winko, wieczorem dansing... Wojtyła przerwał: - Ależ, proszę pani, ja jestem księdzem! Wczasowiczka wybuchnęła śmiechem: - No wie pan! Podrywano mnie na różne sposoby, ale "na księdza" to pierwszy raz! Karol Wojtyła uśmiechnął się i zerknął na zegarek nieznajomej. Kiedy odchodził, usłyszał jej szept: - O rany! To chyba rzeczywiście ksiądz   Słowa Ojca Świętego Jana Pawła II: Zanim stąd odejdę, proszę was... - abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili, - abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy. Proszę was: - abyście mieli ufność nawet wbrew każdej swojej słabości, abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało, - abyście nigdy nie utracili tej wolności ducha, do której On "wyzwala" człowieka, - abyście nigdy nie wzgardzili tą Miłością, która jest "największa", która się wyraziła przez Krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzenia, ani sensu. Miarą dojrzałości i wielkości jest stawanie się "maluczkim" i uznanie siebie za sługę wszystkich. Nie ulegajcie słabościom! Nie dajcie się zwyciężyć złu! Jeśli widzisz, że brat Twój upada podźwignij go, a nie pozostaw w zagrożeniu. Piękne słowa i tyle w nich mądrości   ZNACZENIE LICZBY "13" np: - Data śmierci: 2.04.2005, numerologiczne: 2+4+2+5=13 - Godzina śmierci: 21:37, czyli 2+1+3+7=13 - Pontyfikat Jana Pawła II trwał 26 lat i 5 m-cy, czyli 2+6+5=13 - Karol Wojtyła został wybrany na Papieża, mając 58 lat, czyli 5+8=13 - Wiek Papieża: 84 lata: 8+4=12 albo 85. rok życia: 8+5=13 - 13. księga Pisma Świętego to Księga Apokalipsy. A oto - biały koń, a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym,oto sprawiedliwie sądzi i walczy ... odziany jest w szatę we krwi skąpaną,a imię Jego nazwano: Słowo Boga. ... A na szacie i na biodrze swym ma wypisane imię...(Apokalipsa św. Jana, 19,11-16) - Zamach na Jego życie: 13 maja - Pierwsza w historii wizyta Papieża w synagodze: 13 kwietnia - Śmierć siostry Łucji, świadka fatimskiego: 13 lutego - Wszystkie objawienia fatimskie nastąpiły 13 dnia miesiąca - Powrót ze szpitala do Watykanu: 13 marca - ostatni wpis w testamencie: 17.03.2000 r. czyli 1+7+3+2=13 TRZYNASTKA wprawia w ruch wszystko, co jest odrętwiałe. Może więc uruchomić coś, co w dramatyczny sposób zmieni bieg wydarzeń (np. odejście Papieża i odzew świata). Jan Paweł II był ustawicznie konfrontowany z Niewidzialną Mocą Trzynastki, operującą pośród ziemskich wzorców Światła i Cienia. Jako Biały Biegunowy Pies dysponował zdolnością postrzegania ponadzmysłowego. Widział tu-i-tam, stąd tak doskonały wzrok w wieku 84 lat. Aby wykluczyć ewentualne wątpliwości związane z wiekiem Papieża (numerologiczna 12 czy 13?), wyjaśniam, że: wiek 84 lata, numerologiczne 8+4=12, lub inaczej osiemdziesiąty piąty rok życia, numerologiczne 8+5=13, jest dla nas informacją, że Jan Paweł II położył podwaliny pod odbudowę Tęczowego Mostu Przypomnienia (naprawy wyłomu w Tunelu Czasu), umożliwiającego nam powrót do domu Ojca, czyli do swojej prawdziwej świetlanej tożsamości. Tęczowy Most przeniesie nas ze świadomości "Dwunastki" o częstotliwości 12:60 do świadomości "Trzynastki" o częstotliwości 13:20, a stamtąd do Nowej Ery, która rozpocznie się w roku 2013. Reszta należy do nas. Pytanie: Czy wytrwamy? Wytrwamy. Wypatrujmy TĘCZY! Odszedłeś do Domu Ojca, "w ostateczną przejrzystość i światło"- gdy rozpoczynało się liturgiczne święto Bożego Miłosierdzia. Taka była wola Boga, więc się nie buntujemy, nie lękamy. Dziękujemy, że mogliśmy być świadkami łaski Boga, która promieniowała z Ciebie, Namiestnika Najwyższego. I nie przestajemy dziękować Wszechmogącemu za to, że byłeś z nami, że wytrwale i cierpliwie zabiegałeś o to, byśmy byli chociaż trochę lepsi. Teraz jest czas płaczu, ale też czas spełniania obowiązku, który na nas nałożyłeś: obowiązku dorośnięcia do zadań przed nami stojących. Bacz z góry, byśmy zanadto nie błądzili. Nie wiem czyje to słowa znalezione w necie, ale piękne. Ammy