NATURALNE LECZENIE

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE WYBRANYCH DRZEW
(CZĘŚĆ 1)
LINK! DO CZĘŚCI 2

Akacja:

Wzmacnia organizm człowieka, jeśli nie jest za wysoka i za stara. Starożytni Rzymianie nosili amulety z drzewa akacjowego. Pocieranie ciała kawałkiem takiego drewna miało łagodzić bóle.

Bez Czarny

Kwiaty bzu działają wykrztuśnie i przeciwgorączkowo, a jagody - napotnie, moczopędnie i przeczyszczająco. Często uważano, że pod bzem gromadzą się złe duchy. Zdarzało się nawet, że pod krzak bzu kładziono bardzo chore dzieci, spodziewając się ratunku od skrywających się wśród niego demonów.

Buk

W mitologii greckiej drzewo płodności. Pod drzewa bukowe zaganiano zwierzęta, aby dodać im siły rozrodczej. Wśród wielu narodów Europy buk uchodził za istotę mającą duszę. Z drewna bukowego sporządzano rytualne fajki. Cyganie ssali świeżą korę bukową dla wzmocnienia organizmu.

Brzoza

W Europie Środkowej i Skandynawii stanowiła magiczny środek do zwalczania wielu chorób. Ma ona m.in. działanie antyreumatyczne, moczo- i żółciopędne, przeciwgorączkowe i antyalergiczne. Brzozę uważano powszechnie za dobre i litościwe drzewo. Sadzono ją na grobach, aby opłakiwała zmarłego. Amulety sporządzane z brzozy miały chronić ludzi żywych przed złymi duchami.

Cis:

Drzewo czczone szczególnie przez Celtów, symbolizujące wiedzę tajemną i pokarm dla ducha. Powszechnie uważany za drzewo zmarłych. Jego wieczysta zieleń znamionuje wieczność życia duchowego.

Dąb:

Wydziela więcej energii, aniżeli pobiera jej ze wszechświata - wibracje jego są w stanie unormować zakłóconą równowagę organizmu. A z właściwości lepiej "chemicznie" udowodnionych - kora dębu jest środkiem silnie ściągającym i jest stosowana przeciw pluciu krwią i gorączce oraz jako środek wzmacniający przewód pokarmowy. Mielone żołędzie mogą być użytkowane jako namiastka kawy - polecanej jako środek przeciw wzdęciom oraz w biegunkach i nieżytach żołądka. Kąpiel w odwarze z kory dębowej stosuje się przy chorobach skóry. Zmielona i zamieniona w delikatny, proszek zwany "tan", a potem zażywana w formie tabaki, kora dębu powstrzymuje krwawienie z nosa. Gdy zmiesza się korę dębową w równych ilościach z rumiankiem i goryczką, otrzymuje się lek przeciw gorączce, znany dawniej pod nazwą "francuskiej kory chinowej". W przypadku dolegliwości wątrobowych, maceruje się przez tydzień sporą garść utłuczonych żołędzi w litrze białego wina. Posłodzony miodem płyn może być stosowany jako aperitif albo płukanka w przypadku bólu gardła czy anginy.

Jabłoń

Jabłoń, czyli, po bretońsku "aval" - od którego nazwę wziął Avallon - Wyspa Jabłek, na której spoczywa w oczekiwaniu na czas potrzeby sam król Artur, dostarcza jabłek. Jabłko służy do produkcji bretońskiego cydru. I calvados, wódki z jabłek, wspomnianej w "Asteriksie i Normanach" - bo to mieszkańcy Normandii są jej producentami. Alkohole te (oczywiście w rozsądnych ilościach), także mają lecznicze działanie. Nie bez powodu mówi się "na zdrowie", wznosząc toast. Ale wracając do drzew, do puszczy - sama jej obecność leczyła. Przebywanie w niej to poddawanie się sylwoterapii (inaczej drzewoterapia - pobudzanie organizmu do samoleczenia, poprzez przebywanie w obecności drzew i krzewów.). Jeden z najsłynniejszych legendarnych druidów - Merlin (czyli Myrdhin), też z pewnością poddawał się sylwoterapii, wędrując po niebezpiecznym przecież Broceliandzie (to, że miał spotkać swą ukochaną Vivianę, wzmacniało tylko lecznicze działanie bretońskiej puszczy, położonej między obecnym Fougeres i Quintin na północy, Corlay i Camors na zachodzie i Le Faouet i Redon na południu).

Jarzębina

Uważano ją za drzewo, które potrafi wróżyć i ostrzegać. Napar z jej kwiatów ma zastosowanie lecznicze, uśmierza np. bóle wątrobowe.

Jemioła:

Była uważana za "wodę z dębu", pasożyta, który wysysa odżywczy sok i niejako zapładnia drzewo, kondensując wszystkie moce zawarte w dębie. Uważa się, że jemioła ma właściwości antyrakowe, co związane jest drzewem, na którym rośnie. Zależnie od tego, działa ona na różne części organizmu - np. jemioła z dębu przeciw nowotworom genitaliów u mężczyzn, jemioła z jabłoni przeciw nowotworom narządów rodnych u kobiet, jemioła z sosny przeciw rakowi sutka i zrakowaceniu skóry, jemioła z jodły przeciw rakowi okolic klatki piersiowej i szyi. Według badań jemioła obniża ciśnienie tętnicze krwi, uspokaja serce i pobudza przemianę materii. Należy jednak uważać, żeby nie przedawkować, gdyż może to wywołać, obok wielu innych dolegliwości, na przykład majaczenia. Jednak ta zielona, kwitnąca zimą roślina, przez Galów uważana była za Złotą Gałąź - panaceum. Na pewno jest bardzo ważnym elementem kultury ludów północy (jako dygresja można wspomnieć o gałązce jemioły, która zabiła germańskiego boga światła, Baldura) i jednym z najważniejszym składników apteki druidów.

cdn...

Maria

Literatura:
1. Encyklopedia ziół, Kraków 2000
2. Krześniak L.M. "Apteczka ziołowa" Sport i Turystyka, Warszawa 1986 
3. Ogrodnik Z., Drzewa przyjazne, drzewa lecznicze, Warszawa 1998
4. Sarwa A. "Lecznicze nalewki" Książka i Wiedza, Warszawa 1999
5. Questin M. "Medycyna druidów" Kastel, Kraków 1994