Roztrzaskane pola lustra duszy przywołaj intencją: "Sklejam roztrzaskane pola lustra duszy". Nazwij je po imieniu: lęk, trwoga, złość, gniew, pokusa, wszelkie zło, które przyczyniło się do powstania choćby rysy na zwierciadle duszy Twej.

Odnów je, wypoleruj, przywołaj odpryski. Nikt kto winien choćby włos - nie odnajdzie Pełni Światła. Proces łatwy. Chciej przebłagać Ojca - Matkę, narysować swe zwierciadło Słowem Prawdy. Wejdź w ten proces. Stań się lustrem z odbijanym w sobie słońcem Świętej Mocy.

Przeproś, przywołaj Początek - kiedy dusza w Słońcu Boskości jaśniała. Wyzwól miłość słowami: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, stanowiąc Jedność podjąłem cel. W Jedności trwając wzrastałem. Na czole Bóg wyznaczył Imię i zesłał w poszukiwaniu dróg powrotu. Na drodze, którą porównać można do bezdroży, dusza moja, doświadczała zwodzeń, podejmowałem je tracąc blask pierwotny.

Jestem u Wrót, Tu stawia mi Bóg pytania: Gdzie są twoje pełne blasku wdzięki? Gdzie pozostał mocny czas postanowienia? Gdzie melodia uwielbienia? Gdzie twój urok jedności ze Stwórcą twym?

Dusza zawstydzona błaga: "Ojcze, przebacz mi".

Podejdź do zdroju, ze Źródła pij. Nie sącz i łapczywością też nie napełniaj się. Stań w pionie. Ukaż swą twarz, wypowiedz: "Kocham Cię, Stwórco" - i zamknij przeszłości drzwi.

Żyj teraźniejszością, jakbyś spod pióra słowem się stał - czysty, bez zmazy, Bogiem się stał. Rozpoznaj . Twoje: "Zgubiłem się, Ojcze, podaj mi dłoń" - wypoleruje twe lustro, staniesz się Światłością z Światłości.

Ojcze, wygładzam całą moją przeszłość. Przebacz mi, długo szukałem Cię, odnalazłem i, oto stronę wierzchnią odwracam. Zewnętrzne skrywam w Tobie, aby osiągnąć cel. Staję się nowym bogactwem mej duszy. Staję się Tobą w Tobie - Jam Jest Jezus Chrystus. Oto w Chrystusie rozpoznaję Krzyż Odkupienia. Moja czuła jedność wszystko zmienia, ustawia prom - przepływam przez toń jednocząc się z Umiłowanym - Bogiem we mnie, Tym, Który dał mi czas rozpoznania: Jestem Tobą w Tobie.

Amen

12.10.2008r.

Weronika B.