W najszerszym ujęciu wszystko jest emanacją Boga. Cały świat materialny i niematerialny to wszechobecny Bóg. Na potrzeby praktycznej egzystencji przyjęło się traktować niektóre przedmioty użytkowe jako naszą własność. Stan własności jest ustalony umownie poprzez akceptację prezentu, formalny zakup, dziedzictwo lub też inną społecznie akceptowaną transakcję. W naszej świadomości ustala się relacja do posiadanego przedmiotu poprzez jego użytkowanie. Niezależnie czy ten przedmiot jest żywy czy martwy nasze wibracje wiążą nas obopólnie. Na bardziej subtelnych duchowych płaszczyznach egzystencji, każda zmiana Boskiej świadomości jest obserwowana uniwersalnie. Bóg jest wszechwiedzący. Wszelka zmiana relacji między świadomością właściciela i przedmiotu do niego przynależnego jest rejestrowana na płaszczyźnie subtelnej.

Tworzy się konflikt w momencie, kiedy na płaszczyźnie fizycznej świadomość nie może potwierdzić relacji przynależności, w momencie gdy przedmiot znika mimo, że na płaszczyźnie subtelnej ta zmiana jest już odebrana. Ze względów praktycznych, umownych, zwyczajowych a przede wszystkim świadomościowych nie wolno nam tej relacji pogwałcić. Bez zgody i wiedzy właściciela, przywłaszczenie sobie przedmiotu, (kradzież), jest pogwałceniem kosmicznego prawa integracji wszystkich wymiarów. W kosmosie, każda najmniejsza cząsteczka posiada świadomość poszanowania ustalonej wibracji, ustalonej umowy. Nawet w fizyce kwantowej udowodniono, że materia zmienia swoje cechy w zależności od stanu jej obserwatora.

Uszanowanie i pielęgnowanie cnoty "nie kradnij" synchronizuje naszą świadomość z subtelnym wymiarem relacji własności w sensie ponadczasowym i uniwersalnie w przestrzeni (można powiedzieć na Boskim poziomie). Efektem ugruntowania cnoty "nie kradnij" jest wszechwiedza obserwatora o relacji własności każdego przedmiotu. Praktycznie znaczy to, że osoba ugruntowana w tej cnocie może znaleźć każdy zagubiony przedmiot jeśli tylko skoncentruje się albo na tym przedmiocie albo na właścicielu, który go poszukuje. Kosmos uniwersalnie podtrzymuje wszystkie ślady zmian wibracji i są one dostępne dla osób praktykujących obserwację tych zmian poprzez pielęgnowanie cnoty "nie kradnij".

Pielęgnowanie cnoty "nie kradnij" jest sformułowane w chrześcijaństwie w Dekalogu jako siódme przykazanie. Według Wed, efektem kradzieży jest obniżenie wibracji, świadomości (obniżenie integracji trzech poziomów: duchowego, mentalnego i fizycznego) za życia. Osoba, która dopuściła się kradzieży skieruje swą duszę do piekła jeśli nie oczyści swej karmy do momentu śmierci poprzez dostępne praktyki lub nie skieruje się do Boga w momencie śmierci.

W Satya Yudze najmniejsze zakłócenie Boskiego porządku (popełnienie grzechu) było odbierane jak burza w kosmosie i sam ten fakt zniechęcał grzesznika do dalszego łamania Boskiego Prawa. W Kali Yudze ilość grzesznych dusz przewyższa ilość dusz czystych. Grzeszenie stało się tak powszechne, że obrońcy Praw Bożych są niejednokrotnie publicznie kompromitowani. Może wypada czasami spojrzeć na to zagadnienie z odleglejszej perspektywy czasowej, aby zrównoważyć tempo zmian i mieć bardziej naturalny, głębszy obraz wszystkich zmian.