|
Wedy ujęły czas cyklicznie. Jak większość zjawisk w przyrodzie
powtarza się cyklicznie, tak również rozwój życia na Ziemi w długich
cyklach czasowych powtarza się. Satya, Treta, Dwapara, Kali to 4
epoki jednego cyklu. Na początku Satya Yuga wszystko co istnieje we
wszechświecie emanuje cechy krystalicznej doskonałości
(nie ma tam miejsca na
niedopatrzenia, błędy, zniekształcenia, choroby, manipulacje,
kłamstwa itp.)
Krystaliczna świadomość istot inkarnowanych w tym czasie nie
dopuszcza żadnych uchybień. Totalne bezsłowne porozumiewanie się,
miłość, prawda, subtelność, brak egoizmu itp. W tym czasie
zaludnienie Ziemi jest zerowe. Nie ma tam nawet miejsca na istotę
klasy „człowiek”. Wisznu tworzy Brahmę, który ma za zadanie
zasiedlić Ziemię. Pierwsze istoty są tworzone mentalnie i mimo
zachęty nie są zainteresowane rozmnażaniem i życiem rodzinnym. Np. 4
synów Brahmy nie tylko nie chce uciech życia, ale nawet nie jest
zainteresowana wzrostem swojego ciała do dojrzałości. We wczesnym
dzieciństwie doskonalą Yogę, zatrzymują swój fizyczny wzrost i
pozostają w formie oświeconych dzieciątek do końca w sferze
duchowej.
Brahma odwołuje się do swojej żeńskiej połówki Devi. Powstaje Manu,
pierwszy człowiek. Manu otrzymuje boon od Devi i od tego momentu
zaczyna się rozmnażanie człowieka. Manu, świadomy erodujących zmian,
dla ratowania czystości człowieka tworzy kod moralny: „The Laws of
Manu”.
W Satya Yudze pismo nie było potrzebne. Pamięć była doskonała. W
późniejszym okresie kiedy występowały pierwsze pomyłki, król miał
obowiązek utrzymywania specjalnej grupy Brahmanów dla czystego
przekazu Wed (wiedzy).
Jeszcze za czasów opisanych w Mahabharacie pismo nie było używane.
Sanskryt pojawił się około 1500 roku p.n.e. i kiedy stał się
językiem powszechnie używanym przez Brahmanów, zostały spisane Wedy.
Wedy były również napisane w języku Tamil.
(Tamil to język powszechnie używany na południu Indii).
Pierwsze tłumaczenie ”The Laws of Manu” z sanskrytu na język
angielski w 1886 roku, przez G. Bühlera jest dostępne w Internecie:
sacred-texts.com/hinduism. Manu podaje prawa i obowiązki człowieka,
definiuje dobre i złe czyny. Manu przedstawia prawo sakramentów,
prawo dziedziczenia, prawo cywilne, prawa i obowiązki w małżeństwie,
rolę kobiet. Inkarnacja jest opisana w rozdziale „Transmigration”
(wędrówka dusz) łącznie z przykładami.
(Transmigration wers 62: za kradzież zboża człowiek odrodzi się jako
szczur).
Z upływem czasu następuje erozja „krystalicznej doskonałości”.
Pojawią się pierwsze uszczerbki, a za nimi następne. W końcu Satya
Yugi wpływ elementów niedoskonałych dochodzi do 25%. W końcu Treta
Yugi jest 50/50. Na początku Kali Yugi 75/25. Obecnie jesteśmy ponad
5000 lat w Kali Yudze. Prawdopodobnie mamy 80% niedoskonałości, a
tylko 20% oryginalnej doskonałości. Przykładowo: spotykamy 10 nowych
kolegów na kursie, dwóch można darzyć zaufaniem, ale których, (?)...
tutaj nasza mądrość się kłania.
CECHY KALI YUGI
W Kali Yudze inkarnują się na Ziemi bardziej grzeszne dusze. Istoty
klasy rakshasa (opisane w Ramayanie,
potrafiły latać, zmieniać kształt siłą woli), antagonistyczne
do yoginów i świętych w Satya Yudze, inkarnują się często jako
przywódcy i nauczyciele duchowi w Kali Yudze.
Cechy dominujące Kali Yugę to amoralność, konfliktowość,
antyreligijność, zakłamanie, bezprawie, egoizm, chciwość, agresja,
manipulacja, sprzeczność, choroby, ateizm, ale również łatwość
dostępu informacji (trochę trudniej
dokopać się głębokich prawd), ziemia jest urodzajna i duży
procent ludzi żyje szczęśliwie przez większą część życia.
Zdecydowana większość ludzi reprezentuje kastę „sudra” obecnie
równoznaczna z klasą ludzi zarabiających na utrzymanie przez
wykonywanie najróżniejszych zawodów: prac i usług.
DŁUGOŚĆ ŻYCIA W RÓŻNYCH EPOKACH
Według Manu, średnia życia człowieka w Satya Yudze wynosiła 400 lat.
Ludzie nie znali żadnych chorób i żyli zgodnie z Dharmą, mieli
doskonałe zbiory, żyli spokojnie i szczęśliwie. W Treta Yudze ludzie
żyli 300 lat, w Dwapara 200, a na początku Kali 100 lat. W podobny
sposób zmienia się długość trwania epok.
UPADEK DHARMY
W czasie trwania każdej epoki następują falowe zmiany podyktowane
wpływami kosmicznymi i karmicznymi. Kiedy Dharma i moralność ludzi
zanika, Wisznu wysyła Avatara dla przywrócenia moralnego porządku
dla przypomnienia wiedzy Wed. Ostatnim razem Avatar Kryszna spełnił
taką rolę; kiedy Matka Ziemia ubolewała nad poczynaniami
demonicznych królów i spodziewanym nadejściem najgorszego 28-ego
Kali Yugi, w Niebie zapadły decyzje, inkarnuje się Kryszna i grupa
jego pomocników dla przywrócenia Wed i Dharmy. Kryszna przypomniał
wiedzę duchową.
Przed rozpoczęciem bitwy wypowiedział „Bhagavat Gitę”,
boską pieśń. W 18 rozdziałach "Gity" Kryszna przypomina o Dharmie, o
inkarnacji, o dobrych i złych czynach i ich efektach. Wykłada Yogę
zrozumienia, Yogę czynu, Yogę mistyków, Yogę umiłowania Boga,
wskazując, że wybrany rodzaj Yogi, jako drogi do doskonałości w
Bogu, powinien odpowiadać dominującym cechom praktykującej osoby.
Kryszna pokazuje jak trudną jest droga do duchowej doskonałości w
Kali Yudze. Z 10 tysięcy ludzi jeden szuka prawdziwego celu życia, z
10 tysięcy poszukujących jeden pozna Boga doskonale - twierdzi
Kryszna w 7-dmym rozdziale Gity.
W roku 3067 przed naszą erą, w największej bitwie starożytności na
polach Kurukszetry (w pobliżu
Delhi) opisanej w Mahabharacie zginęło miliony wojowników.
Ziemia została oczyszczona z demonicznych wpływów. Od tego momentu
zaczęła się epoka Kali.
W każdej epoce dominujące duchowe obowiązki człowieka są inne. W
Satya Yudze najefektywniejsze były surowe praktyki wyrzeczeń, posty,
asceza. W Treta Yudze wiedza była najchwalebniejsza. W Dwapara Yudze
rolę dominującą przejęły ofiarowania. Kiedy pojawiły się choroby,
rabusie, wojny, zdesperowani ludzie rozpoczęli masowe ofiarowania
zwierząt. W Kali Yudze przypisanym obowiązkiem jest „liberality” :
tolerancja, akceptacja zmian, reformowanie, ale również hojność,
szczodrobliwość, wspaniałomyślność i wielkoduszność. Pomagać
potrzebującym i być wdzięcznym za każdą otrzymaną pomoc.
Zmienność materii versa stałość
ducha.
TOM
|
