SYMBOLE PRZEMIANY

Pierwszym symbolem przemiany w medytacji jest postać BOSKIEGO MISTRZA. Spotykamy go na swojej medytacyjnej drodze i oddajemy się z ufnością w jego ręce. Powierzenie własnego losu Mistrzowi nie oznacza całkowitego zdania się na Boga, który w przeszłości wyjednał nam zbawienie, ani na Boga, znajdującego się gdzieś na zewnątrz nas. Podczas odprawiania medytacyjnych ćwiczeń wchodzimy coraz głębiej na wewnętrzną drogę, gdzie w głębi naszej duszy i w głębokości obecnej chwili spotykamy swojego boskiego Mistrza, który towarzyszy nam aż do momentu, kiedy doświadczymy najgłębszą jedność. Jest to uniwersalne doświadczenie opisywane przez wielu świętych w mistycznych pismach.

W tym miejscu powołuję się znowu na przemyśleniach cytowanego już przeze mnie indyjskiego jezuity Sebastiana Painadatha. Duchowny proponuje, aby w tej serii ćwiczeń skorzystać z pisma Bhagawadgity (Gity). Ta święta księga powstała około 300 lat przed Chrystusem i jest świętym pismem hindusów.

Cały zapis ma charakter mistycznej pieśni, która składa się na dialog zbawienia dokonujący się między człowiekiem szukającym Boga , a Bogiem kochającym człowieka. W gruncie rzeczy jest to dialog , który odbywa się w sercu każdego człowieka. Duchowy proces, który przedstawia Gita rozwija się na potrójnej drodze:

1. zawierzyć się w miłości boskiemu Mistrzowi.
2. poznać jedność z Bogiem w sobie samym i we wszystkich.
3. poświęcić się Bogu dla świata.

Pierwszym krokiem do wejścia na wewnętrzną drogę boskiego Mistrza jest całkowite oddanie się. Poszukujący z pokorą dostrzega swój chwilowy stan i uznaje, że sam nie może uczynić żadnego kroku do przodu. Wtedy w ciszy serca możemy usłyszeć głos boskiego Mistrza: jesteś mi drogi. Wówczas nabieramy odwagi i bezwarunkowo powierzamy się Mistrzowi. Cały proces przemiany dokonuje się w wewnętrznej przestrzeni między ludzką wolnością a Bożą łaską. Ten proces przemiany został przedstawiony w Gicie w formie dialogu pomiędzy szukającym Boga człowiekiem (Ardżuna) a obejmującym człowieka Bogiem (Bhagawan). Mistrz zaprasza ucznia słowami mającymi swoje źródło w głębi Bożej miłości.

" Kieruj swoje myślenie na mnie,
uczcij mnie z oddaniem,
uciekaj się do mnie z całego serca.
Uwolnię cię od wszelkiego zła,
nie bądź zasmucony,
ponieważ jesteś mi bardzo drogi"
(Gita 18,65-66).

MEDYTACJA XII

Miejsce; przyjmuję pozycję siedzącą, wyprostowaną i rozluźnioną. W miarę możliwości siadam na podłodze. Poprzez świadome oddychanie dochodzimy do ucieleśnionej duszy.

Postrzeganie: obserwujemy jak odbywamy wędrówkę po ciemnej drodze swojego wnętrza. Uczciwie dostrzegamy swoje trudne położenie duchowe i zawierzamy się całkowicie boskiemu Mistrzowi. Konkretny kształt wewnętrznego Mistrza zależeć będzie od postawy wiary medytującego:

- dla chrześcijanina będzie to postać Jezusa Chrystusa,
- dla muzułmanina osoba Allacha,
- dla hindusa postać Boga - Bhagawan

Wewnętrzny Mistrz przychodzi do nas nie z zewnątrz, ale z głębi boskiego bytu. Pełni ufności zdajemy się na Jego całkowite prowadzenie.

Słowo do medytacji: z każdym tchnieniem wymawiamy słowa, które wyrażają oddanie: prowadź mnie do światła, jestem Twoim uczniem, poucz mnie.

cdn...

Maria