Hymn do Ducha Świętego

O Stworzycielu, Duchu, przyjdź,
Nawiedź dusz wiernych Tobie krąg.
Niebieską łaskę zesłać racz
Sercom, co dziełem są Twych rąk.
Pocieszycielem jesteś zwan
I najwyższego Boga dar.
Tyś namaszczeniem naszych dusz,
Zdrój żywy, miłość, ognia żar.
Ty darzysz łaską siedemkroć,
Bo moc z prawicy Ojca masz,
Przez Boga obiecany nam,
Mową wzbogacasz język nasz.
Światłem rozjaśnij naszą myśl,
W serca nam miłość świętą wlej
I wątłą słabość naszych ciał
Pokrzep stałością mocy Twej.
Nieprzyjaciela odpędź w dal
I Twym pokojem obdarz wraz.
Niech w drodze za przewodem Twym
Miniemy zło, co kusi nas.
Daj nam przez Ciebie Ojca znać,
Daj, by i Syn poznany był.
I Ciebie, jedno tchnienie Dwóch,
Niech wyznajemy z wszystkich sił.

Wszystkim, którzy stoją przed ważnym wyborem lub przed podjęciem ważnej decyzji polecam odśpiewanie tego Hymnu. Przynosi jasność umysłu i dzięki temu można uniknąć wielu nieprzyjemnych sytuacji.

Zesłanie Ducha Świętego (Pięćdziesiątnica, gr. Pentacost) - to jedno z najważniejszych świąt w kościele związane z zstąpieniem Ducha Świętego pięćdziesiąt dni po Zmartwychwstaniu Jezusa. Zesłanie Ducha Świętego zakończyło proces Objawienia rozpoczęty w Starym Testamencie. Dzień ten uznawany jest za początek Kościoła. Potocznie nazywany jest Zielonymi Świątkami. W 2010 roku wypada 23 maja.

Jak głosi historia zstąpienie Ducha Świętego, zapowiedziane już w Starym Testamencie, ponownie zostało przepowiedziane już przez Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy:

A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.
(J 14,26)

Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. (J 16,13)

Według Dziejów Apostolskich Duch Święty zstąpił pięćdziesiąt dni po święcie Paschy o godzinie 9:00 ('trzeciej godzinie dnia' według hebrajskiego sposobu liczenia czasu), kiedy to Apostołowie przebywali na górze Oliwnej (góra Zion) w 'górnym pomieszczeniu'. Zaczęli oni mówić wszystkimi językami świata.

Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. 2 Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. 3 Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. 4 I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. (Dz 2,1-4)

Przemówienie Świętego Piotra, które miało miejsce chwilę po tym wydarzeniu uznawane jest za "Pierwsze wystąpienie Głowy Kościoła", po którym nastąpiło "Pierwsze nawrócenie Żydów":

Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca: "Cóż mamy czynić, bracia?" - zapytali Piotra i pozostałych Apostołów. 38 "Nawróćcie się - powiedział do nich Piotr - i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego" (Dz 2,37-38)

Z zesłaniem Ducha Świętego Pocieszyciela wiąże się wiele obrzędów, zwyczajów i odpowiednio skomponowana. Liturgia Święto Zesłania Ducha Świętego kończy w Kościele okres Wielkanocny. Od tego czasu zaczyna się okres zwyczajny. Obrzędy rozpoczynają się już w wigilię dnia Zesłania, wieczorną Mszą Świętą podczas, której odbywają się czytania z ksiąg Starego i Nowego Testamentu dotyczące np. "Pomieszania języków podczas budowy wieży Babel". W Niedzielę, podczas Mszy Świętej, odbywają się czytania m.in z Księgi Dziejów Apostolskich, odśpiewywane są także Psalmy i odmawiana "Litania do Ducha Świętego".

Należy także pamiętać, że na pamiątkę Zesłania Ducha Świętego na Apostołów w wieczerniku, został ustanowiony Sakrament Bierzmowania, który wyciska charakter i przez, który ochrzczeni, postępując na drodze chrześcijańskiego wtajemniczenia, są ubogacani darem Ducha Świętego i doskonalej łączą się z Kościołem, umacnia ich i ściślej zobowiązuje, aby słowem i czynem byli świadkami Chrystusa oraz szerzyli wiarę i jej bronili (por. KPK kan.879).

Jest to drugi po Chrzcie św. etap inicjacji chrześcijańskiej (confirmatio). Św. Tomasz mówił, że jest to sakrament, który uświęca dojrzałość życia chrześcijańskiego - niejako uzupełnia sam chrzest (S. Th. III, 9. 72 a. I ad I). Bierzmowanie ma utwierdzić w nas to, co zaczęło się podczas chrztu. Wypływająca z przyjęcia tego sakramentu łaska, ma być dla nas źródłem duchowej siły, abyśmy byli zdolni do wyznawania swojej wiary i wprowadzali ją w codzienne życie.

Skutkiem sakramentu bierzmowania jest wylanie Ducha Świętego, identyczne z tym, jakie miało miejsce w dniu Pięćdziesiątnicy. To wylanie Ducha Świętego wyciska w duszy chrześcijanina niezatarte znamię. Przyjęcie sakramentu bierzmowania czyni nas jeszcze bardziej dziećmi Bożymi, jeszcze ściślej jednoczy nas z Chrystusem i z Jego Kościołem. Dzięki łasce Ducha Świętego możemy stawać się gorliwymi świadkami wiary.

Maria