SNY A PSYCHOZY

Po pojęciem psychozy rozumie się szereg poważnych chorób psychicznych, które różnią się od nerwic. Chodzi tu o głębsze zaburzenie w odbieraniu rzeczywistości, która może prowadzić do całkowitej utraty świadomości i ogólnej dezorientacji. Reasumując psychoza to choroba psychiczna przebiegająca z zaburzeniami myślenia, spostrzegania, woli, uczuć, intelektu, powodująca zwykle trudności adaptacyjne i zaburzenia kontaktu. Najczęściej chory dotknięty psychozą nie ma poczucia choroby. Najważniejszymi grupami psychoz są schizofrenia, psychozy afektywne oraz paranoja. Jednym z najistotniejszych problemów w przypadku psychoz jest to, że mechanizmy obronne ego są osłabione, wskutek czego treści nieświadome zalewają świadomość.

Freud uważał początkowo, że kompleksem centralnym nerwic jest tzw. kompleks Edypa, natomiast psychozy są zaburzeniami narcystycznymi, tzn. wypływają z jeszcze wcześniejszego konfliktu w dzieciństwie. Następca Freunda Jung zgodził się z ustaleniami swojego poprzednika, jednak zauważył, że na powstanie psychoz ma ogromny wpływ materiał archetypowy, który niekontrolowany przez barierę ego potrafi całkowicie zalać świadomość człowieka.

Sny a schizofrenia

Schizofrenia, choroba Bleulera, (dawna nazwa otępienie wczesne), grupa psychoz opisana przez szwajcarskiego psychiatrę E. Bleulera (1857-1939), najczęściej występująca choroba psychiczna spotykana u 1% populacji.

Etiologia nieznana, przyjmuje się uwarunkowania genetyczne. Podkreśla się także rolę takich czynników, jak organiczne uszkodzenie mózgu lub zakażenie wirusowe. Przypisuje się również znaczenie strukturze rodziny, warunkom wychowawczym, czynnikom środowiskowym.

Część psychiatrów uważa schizofrenię za reakcję na zbyt trudne warunki życiowe, zwłaszcza konflikty emocjonalne. Schizofrenia występuje zwykle w okresie pokwitania lub w kilka lat później. Osiowymi objawami schizofrenii (tzn. objawami wspólnymi różnych postaci choroby) są: autyzm, rozszczepienie osobowości, ambiwalencja. Występowanie stępienia uczuciowego oraz defektu psychicznego, jako podstawowych objawów, jest coraz częściej negowane (były często wynikiem niewłaściwego leczenia i choroby szpitalnej). Z innych objawów wymienić należy m.in.: urojenia, zwłaszcza prześladowcze, rzadziej wielkościowe i posłannicze, omamy i iluzje, lęk, natłok myśli. Wyróżnia się 4 podstawowe typy schizofrenii:

1) schizofrenia prosta charakteryzująca się wolnym, mało uchwytnym przebiegiem, bez wyraźniejszych objawów urojeń. Chory stopniowo zrywa związki z otoczeniem, przestaje dbać o wygląd zewnętrzny, zaniedbuje się w pracy i nauce, traci inicjatywę i zainteresowania. Najnowsze badania wskazują, iż postać ta jest o wiele rzadsza, niż przyjmowano do tej pory.

2) schizofrenia hebefreniczna występująca najwcześniej ze wszystkich postaci schizofrenii, zwykle w wieku pokwitania, chory jest w podwyższonym nastroju, zachowuje się dziwacznie, bezceremonialnie. Forma bardzo rzadka.

3) schizofrenia katatoniczna, zwykle rozpoczynająca się ostro z zaburzeniami ruchowymi. W postaci hipokinetycznej chory jest zahamowany, wykazuje objawy negatywizmu, nie przyjmuje pokarmów, czasem występują objawy tzw. giętkości woskowatej. W postaci hiperkinetycznej chory jest podniecony, pobudzony psychoruchowo, czasem agresywny. Forma rzadka, zazwyczaj o lepszym rokowaniu niż inne postacie schizofrenii.

4) schizofrenia paranoidalna, urojeniowa, występująca najpóźniej, ok. 30. roku życia, najczęściej spotykana. Wśród objawów na pierwszy plan wysuwają się urojenia, zwykle nieusystematyzowane, czasem jednak przybierające formę całych systemów urojeniowych.

Niekiedy występują również omamy i iluzje, rozkojarzenie i ambiwalencja. Z innych form wyróżnić należy schizofrenię pseudonerwicową, w której przez dłuższy czas widoczne są objawy nerwicowe, oraz schizofrenię o przebiegu okresowym, zwaną też psychozą schizoafektywną (przeważnie daje lepsze rokowania niż inne postacie schizofrenii).

Mniej więcej u 1/3 chorych następuje całkowita remisja, u połowy - znaczna poprawa umożliwiająca podjęcie nauki lub pracy. U pozostałych stwierdza się przebieg chroniczny, powodujący inwalidztwo. Zdarzają się również postacie schizofrenii, w których występują zmiany pozytywne, ujawnienie się talentów, np. plastycznych, postaw altruistycznych. Leczenie objawowe. Głównymi metodami są: farmakoterapia, zwłaszcza lekami psychotropowymi, oraz socjo- i psychoterapia. Wprowadza się różne metody rehabilitacji, terapię pracą. Najlepsze wyniki dają metody kompleksowe, obejmujące: farmakoterapię, terapię rodzinną, socjoterapię oraz psychoterapię indywidualną i grupową.

Jak zgodnie twierdzą psychiatrzy i psychoterapeuci pojawienie się schizofrenii bardzo często zapowiadają sny. Najczęstsza tematyka tego typu marzeń oscyluje głównie wokół Boga, Chrystusa i innych świętych. Niektórzy schizofrenicy z uroczystą pompą zostają uroczyście dopuszczeni w poczet gości w niebie jako duchowi bracia Chrystusa. W innym przypadku osoba dotknięta tą psychozą śniła, że sam Pan Bóg stał przed nią z połyskującym mieczem W chwili dotknięcia miecza otwiera się łono tej osoby i rodzi się z niego nowy Syn Boży. Wokół niej stoi wielu aniołów, którzy śpiewają: Tyś jest Wszechmogący i Matka Boga. W trakcie terapii inny schizofrenik relacjonował sen o następującej treści " Umiem latać, żyć w morzu, i dysponuję niewypowiedzianą mocą. Z łatwością mogę przewędrować cały świat i dzięki temu wciąż przybywam w bajeczne, niezbadane krainy". Kolejny chory w trakcie snu miał poczucie niesłychanej potencji seksualnej. Jego ciało stawało się coraz to większe, że w końcu stał się większy niż Ziemia, w związku z czym mógł grać kulą ziemską jak piłką.

Psychiatra Boss znalazł cały szereg charakterystycznych cech treści sennych wiążących się z wybuchem psychozy schizofrenicznej, a mianowicie:
-intensywne tendencje destruktywne,
-nieskrywane perwersje seksualne,
-morderstwa, przemoc,
-brutalne, bezwzględne i sadystyczne zachowanie,
-widzenie bardzo licznych obrazów w jednym czasie, np. w ułamku
sekundy (gwałtowne przewijanie się różnych obrazów przed oczami),
-zagrożenie ze strony dzikich zwierząt lub ogromnych nieznanych postaci.
-identyfikowanie się z różnymi rzeczami i przedmiotami nieożywionymi, np. śnienie, że jest się dużym nożem wbitym w ścianę lub końskim kopytem.
-obserwowanie własnej duszy, która pełznie, czołga się lub wykonuje inne czynności (odszczepienie i całkowita dezintegracja treści psychicznych od śniącej osoby)

cdn...

Maria