Spotkanie z Sacrum

Wędrówka w głąb ludzkiej duszy powoli dobiega końca. Po pozytywnej asymilacji archetypu Starego Mędrca i Wielkiej Matki, które kształtują męską i żeńską linię rozwoju duchowego, budzi się ostatni, bardzo potężny archetyp Jaźni - symbol pierwiastka boskiego, Źródła. W tym momencie umiera zewnętrzna religijność człowieka, następuje prawdziwe widzenie, oparte na wewnętrznym doświadczeniu.

CZYM JEST JAŹŃ?

Otóż jest to symbol całości człowieka i jego pełni, synteza zjednoczenia wewnętrznych przeciwieństw, jądro duszy skupiające siły świadome i nieświadome, obraz Boga w nieświadomości. Aby w pełni doświadczyć działania tego archetypu trzeba być nieskazitelnie czystym wewnętrznie. W Biblii w księdze Exodus mamy wyraźny dowód wskazujący właśnie na istnienie archetypu Jaźni - Boga (Jahwe). Miało to miejsce u podnóża góry Synaj, w rejonie której zgromadzili się Izraelici pod wodzą Mojżesza podczas wędrówki do Ziemi Obiecanej.

"Pan powiedział do Mojżesza: Idź do ludu i każ im się przygotować na święto dziś i jutro. Niechaj wypiorą swoje szaty i niech będą gotowi na trzeci dzień, bo dnia trzeciego zstąpi Pan z góry na oczach całego ludu na górę Synaj. Oznacz ludowi granice dokoła góry i powiedz mu: Strzeżcie się wstępować na górę i dotykać jej podnóża, gdyż kto by się dotknął góry, będzie ukarany śmiercią (...) a Pan zstąpił na górę Synaj, na jej szczyt i wezwał Mojżesza na szczyt góry".

Właśnie w tym fragmencie jest wyraźnie ukazany archetyp Jaźni - Pan zstępujący na szczyt góry Synaj. Zaś granica oznaczona dokoła góry przez Mojżesza to mandala mająca w tym przypadku kształt koła, bowiem podłoże góry miało formę tej figury geometrycznej. Mandala była granicą, oddzielała Sacrum od zbrukanych elementów psychiki ukazanych w osobach Izraelitów, którzy dostali od Pana wyraźny nakaz oczyszczenia swojego wnętrza poprzez metaforyczne upranie szat. Właśnie upranie brudnych szat symbolizuje wewnętrzne oczyszczenie. Nikt brudny na ciele, a szczególnie na duszy nie dostąpi obcowania z Bogiem. Innym przykładem obrazu Jaźni w Biblii jest spotkanie Mojżesza z Panem obecnym w krzewie gorejącym.

"... Mojżesz widział jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego. Wtedy Mojżesz powiedział do siebie: Podejdę, żeby się przyjrzeć temu niezwykłemu zjawisku. Dlaczego krzew się nie spala? Gdy zaś Pan ujrzał, że Mojżesz podchodzi, żeby przyjrzeć się zawołał Bóg ze środka krzewu (...) nie zbliżaj się tu! Zdejmij sandały z nóg, gdyż miejsce na którym stoisz jest ziemią świętą".

Oto kolejny symbol Jaźni - krzew gorejący, który płonął wiecznym ogniem. Mojżesz, który znalazł się w pobliżu tego symbolu dostał jawne polecenie, a nawet rozkaz, że chcąc obcować ze Stwórcą, ma zdjąć sandały, a więc porzucić wszystkie ograniczenia, iluzje, które go krępują i więżą w materialnym świecie. Ma uwolnić się od nich warunek, który muszą spełnić wszyscy, aby zawrzeć unię z Bogiem. Czyż nie obiecał nam nasz Mistrz Jezus Chrystus, że będąc doskonałymi będziemy czynić rzeczy wielkie takie jakie on czynił, a nawet większe.

ARCHETYP JAŹNI - SYMBOLIKA

Jaźń (najświętsze miejsce duszy), jako nadrzędny ośrodek integracji psychicznej, który może zapanować nad systemem świadomym i nieświadomym jest przedstawiany za pomocą różnych obrazów metaforycznych. Rzadko ujawnia się w formie personifikacji przybierając postać np. Boga - Ojca. Częściej ujawnia się w formie innych obrazów. Są to np. słupy ognia i dymu, kolisty wąż uroboros, główna nawa świątyni wraz z ołtarzem i tabernakulum ,duże drzewo w centrum sięgające nieba, drogocenny kryształ wysyłający nieziemską jasność, a także złocisty rydwan.

Niektóre symbole znajdujemy w Biblii, np. w księdze Exodus Bóg zstąpił na całą spowitą w ogniu górę Synaj. W innym miejscu tej księgi czytamy:

" O świcie spojrzał Pan ze słupa ognia i ze słupa obłoku na wojsko egipskie i zmusił do ucieczki".

Również wąż jako symbol archetypu Jaźni pojawia się też w Biblii. Otóż Jahwe obrażony na Izraelitów nakazał im się modlić do miedzianego węża rozpostartego na krzyżu, aby zyskać przebaczenie i zarazem uzdrowienie duszy. Rajskie drzewo rosnące pośrodku ogrodu Eden to też symbol Jaźni. Podobnie symbol złocistego rydwanu jest obrazem Boga - Ojca i jego doskonałości. Prorok Ezechiel w swojej proroczej księdze opisuje to swoje mistyczne widzenie.

Charakterystycznym symbolem archetypu Jaźni jest mistyczne dziecko. Wg niektórych znawców tego tematu (C.G. Jung, J. Jacobi, P. Skogeman) jest to symbol tzw. Jaźni Pierwotnej. Co to znaczy?. Otóż dziecko w wielu kulturach symbolizuje początek, niewinność oraz tzw. przedgrzeszny stan rajski ( okres przed skosztowaniem zakazanego owocu), czyli jest symbolem pierwotnego doskonałego stanu duszy pierwszych rodziców. Nie bez powodu nasz Mistrz Jezus Chrystus mówił: " Pozwólcie dziateczkom przyjść do mnie, nie zabraniajcie im, bowiem do takich jak one należy Królestwo Niebieskie".

Tu jest mowa nie tylko o dzieciach jako małych, niedojrzałych istotach, tu jest mowa o wszystkich ludziach, którzy muszą stać się na powrót dziećmi, czyli wrócić do czystego stanu psychiki, jaki posiada dziecko, pozbyć się tego całego wewnętrznego balastu zgromadzonego przez całe lata życia w iluzji. Wtedy będzie możliwe wzięcie w posiadanie Królestwa Niebieskiego (doskonały stan świadomości), które polega na bezpośrednim obcowaniu z Bogiem tu i teraz, a nie w jakieś bliżej nieokreślonej przyszłości.

cdn...

MARIA